اصول تربیت جنسی کودکان در اسلام – کودک پرس

کودک، بالفطره میل به بازی دارد، گاهی می دود و جست و خیز می کند، گاهی با اسباب بازی های خود سرگرم می شود و از جابه جا کردن آن ها لذت می برد. برای مثال: نوع لباس، اسباب بازی و غیره با توجه به جنسیت آنان انتخاب شود. عوامل کودکانه ی طفل (که سرشار از مایه ی کار و نیروهای متراکم و لب ریز از نشاط و شادابی است) اقتضا می کند که به بازی و به اصطلاح شیطنت بپردازد و باید او را برای این گونه جنبش ها آزاد گذاشت تا از این طریق علاوه بر خارج ساختن نیروهای متراکم، به تجدید نشاط پرداخته و ضمناً بتواند با محیط پیرامون خود به مناقشه و درگیری سرگرم شود. بررسی عوامل موثر در تربیت کودک در دو حوزه عبادت و اخلاق با رویکرد دینی و قرآنی مورد نظر است. بر این اساس، عوامل رفتاری تربیت که اغلب در صفات رفتاری پدر و مادر و نحوه ی رفتار آنان در محیط خانواده تبلور (ظهور ، نمایان) می یابد، از منظر اسلام نقش اساسی در پرورش روحیه عاطفی و معنوی کودک دارد و باید مورد توجه اولیا و مربیان قرار گیرد.

بازی برای کودک، درسی است از زندگی، البته متناسب با استعداد او. در مقدمه این کتاب آمده است که: در سده اخیر، بهویژه در دهه معاصر، مباحث مربوط به حقوق کودکان، اذهان اندیشمندان و صاحبنظران و بشردوستان را به خود مشغول داشته است؛ نویسندگان بسیاری دراینباره قلمزدهاند، اعلامیهها و بیانیههایی از سوی مجامع گوناگون ملی، منطقهای و بینالمللی صادرشده و سازمانها و نهادهایی برای حفاظت و حمایت از حقوق کودکان تأسیسشده است. ج. آغاز زندگی با ندای حق: یکی از توصیههای پیامبر عظیمالشأن(ص) به والدین در لحظات اولیه زندگی کودک اذان گفتن در گوش راست و اقامه گفتن در گوش چپ او است. به کارگیری برخی از این روشهای تعلیمی بی وجود متن مکتوب یا کتاب تقریباً ناممکن و بی معنا می نماید، اما در عین حال وجود چنین متنهایی موجب محدود شدن مباحث درسی به آنچه در این کتابها آمده نشده است ، بلکه تقریباً در تدریس غالب دانشها، استاد از معلومات شخصی خود نیز کمک می گرفت و در حقیقت به سنّت نقل شفاهی پایبند می ماند ( رجوع کنید به نصر، ۱۹۹۲، ص ۲ـ۱۴). این تحقیق نشان داد، از آنجا که ممکن است اشتغال، برای اطفال، مخاطرات جسمی و روحی متعددی را به دنبال داشته باشد باید اصل را بر ممنوعیت یا محدودیت آن دانست؛ اما از سوی دیگر، بخش مهمی از رشد فضایل اخلاقی، مهارت های زندگی و اجتماعی و تا حدود زیادی اکتسابی، محصول تجربه و آموزش است، از این رو، از دیدگاه اسلام اشتغال اطفال به شکل کنترل شده و محدود جایز است و به لحاظ تربیتی هم می تواند مفید واقع شود.

باوجود این مباحث یادشده، حقوق کودکان بحث بیشتری میطلبد؛ زیرا گرچه امروزه در این امر که حیات بشر و حقوق او متأثر از خواستها، نیازها، ویژگیها، اقتضائات و خصایص فکری و روحی اوست، تردیدی نیست و نیز بر این عقیده که دوران کودکی پایه و اساس عمر انسان محسوبم شود و شخصیت انسان در بزرگسالی مرهون رشد و چگونگی تكوین شاکله او در کودکی است، نوعی اتفاقنظر وجود دارد؛ اما به لحاظ فاصله گرفتن بشر از منبع عظیم وحی و آموزههای گرانسنگ پیامبر و اهلبیت و حاکمیت بینش مادی و لائیک بر فضای فکری، سیاسی و اجتماعی جامعه بشری، گستره و عمق مباحث حقوقی همچنان ناکاویده، مبهم و ناقص باقی مانده است. اما چه کسی به اندازه کافی شجاعت دارد که اولین گام را در بین دو نسل بردارد ؟ اگر چه من به اندازه پیشینیان عمر نکرده ام، ولی در کردار آنها نظر افکندم ودراخبارشان اندیشیدم و در آثار شان سیر کردم، تا آنجا که گویی یکی از آنها شده ام، بلکه بامطالعه تاریخ آنان گویا تا پایان عمرشان با آنان بوده ام. در کنار قاطعیت، والدین باید در اوج صمیمیت همراه فرزند خود باشند و استفاده از این روش منجر میشود تا شخصیت کودک به شیوهای مناسب شکل بگیرد واگر مزاحمهایی مانند رسانهها، محیطهای نامناسب، ناهمانگی والدین و ناسازگاری آنها کنترل شود دردوره سوم تربیت انتظار میرود محصول اولیه برداشت شود و به اصطلاح دین فرزند به درجه وزارت و مشاور برسد.

در دنیای امروز ، در حالی که معمولا والدین به نوعی آموزش و پرورش سکولار توجه دارند آموزه های دینی میتوانند به آنها در جهت ایجاد یک روش تربیت حرفه ای و موفقیت در سراشیبی های زندگی کمک کنند ، تمرکز بر آموزش و پرورش اسلامی به ندرت مورد توجه قرار میگیرد . یادگیری نماز صحیح، یکی از آموزشهای خاص تربیت فرزند از نظر اسلام این دوران است که با دقت تمام از سوی والدین باید به فرزندان آموزش داده شود آموزش نماز دارای اهمیت ویژهای است و کودکان و نوجوانان بهتر است از ابتدای این دوران به برگزاری نماز بپردازند. اهمیت تربیت کودک در اسلام مبحثی است که اذعان میدارد والدین باید فرزندان خود را به پیروی از احکام الهی هدایت کنند و همه اعمال و عبادات مذهبی که برای آنها برای نزدیک شدن به خدا مهم است به کودکان خود بیاموزند . این همه، در کنار همه مباحثی است که پیرامون حقوق بشر مطرح است؛ گاه نگاه به کودک بهعنوان یک انسان و با قطعنظر از نیازها و اقتضائات جسمی و روحی او در دوران کودکی است و گاه توجه به کودک با توجه به موقعیت و وضعیت او در مرحلهای از عمر است که از آن به طفولیت و کودکی تعبیر میشود.

دیدگاهتان را بنویسید