وظیفه و نقش پدر در تربیت فرزندان

تقویت رابطه ها و غنی کردن روابط محبت آمیز بین پسرها و پدرها بیشترین تأثیر را در کاهش تنش های خانوادگی و اضطرابهای فردی به همراه دارد و زمینه سلامت شخصیت و بهداشت روان پدر و پسر و اعضای خانواده فراهم می آورد. بعضی پدر و مادرها در تربیت جسمی، تغذیه و سلامت جسم و تربیت اجتماعی و عقلانی فرزندشان خیلی دقت می کنند، اما تصور می کنند آموزش های جنسی وظیفه آنها نیست. بهترین روش آموزش دادن قرآن و آداب اسلامی به کودکان و نوجوانان، همان شیوه پیغمبر اکرم صلیالله علیه و آله است. یکی دیگر از دستورهای تربیتی اسلام برای ایجاد عفّت و پاکدامنی در کودکان، نهی از آمیزش و هرگونه مناظر تحریک آمیز و مهیجِ جنسی پدر و مادر در حضور کودکان است. آنچه در باب تفاوت افراد بیان شده این است که اوّلاً باید زندگی به نحو مطلوب اداره شود، ثانیاً تا هماهنگی بین افراد و طبقات متفاوت ایجاد نگردد، زندگی به خوبی اداره نمیشود. همچنین امام سجاد(ع) در رساله حقوق خود با اشاره به این موضوع، تربیت نیکو و کمک برای ایجاد رفتار صحیح در فرزندان را از وظایف والدین برشمرده و فرموده است: «و اما حق فرزندت آن است که بدانی او از توست و خیر و شر او در همین دنیا به تو نسبت داده می شود و تو نسبت به تربیت شایسته او و راهنمایی اش به سمت و سوی خدا و کمک به خداپرستی اش، مسئولی و در این مورد، پاداش یاکیفر داده خواهی شد.

قرآن کریم به عنوان برترین نسخة زندگی و عالیترین راهنمای بشر برای دستیابی به حیات طیّبه، بخشی عظیم از آیات را به تنظیم و تعدیل روابط اعضای خانواده، حقوق و وظایف همسران و فرزندان اختصاص داده است. در روایت دیگری، همین مضمون از امام کاظم (علیهالسّلام) نقل شده و اضافه شده است: خداوند نسبت به عدم رعایت حقوق زنان و کودکان غضب خواهد نمود. در سایه خرد مدیریت پدر است كه مهر مادری به بار می نشیند و عطر خوش خوشبختی در خانواده می پیچد. همین مضمون از امام صادق و امام رضا (علیهماالسلام) نیز روایت شده است. در روانشناسی کودک و نیز اصول و مبانی تربیت فرزندان تصریح شده است که کودک در سن 3 ـ 2 سالگی پدر را بزرگترین شخصیت و عاقل ترین افراد می داند. فرزند در مسیر رشد و شکلگیری شخصیت خود با افراد زیادی در ارتباط است و از آنها تاثیر میپذیرد. شاید تصور كودك از پدر اغراق آمیز باشد ولی در كل این نكته درست است كه افراد بزرگسال واجد اطلاعات و تجاربی هستند كه كودكان فاقد آنند و اگر آنها از كودك مضایقه نمایند از موقعیت شایسته و مناسبی محروم می گردند.

یک سوال ساده کودکانه ولی ملموس و واقعی، پدر چه کسی است؟ تاکنون کسی نتوانسته است در روابط زن و مرد چیزی بهتر از ازدواج ابداع کند؛ ازدواجی که میان انگیزة جنسی و عشق و سعادت فرزندان حاصل از آن پیوند برقرار میکند. از آنجا که ویژگیهای شخصیتی این دو، از کانالهای وراثت و تربیت به فرزندان انتقال مییابد، این والدین هستند که زمینه و بستر تازهای را برای نسل آینده خود پایهگذاری میکنند. تربیت فرزندان را ـ که از آن با تعبیر ریاضةالصبیان یاد کرده ـ از مهمترین کارها دانسته، زیرا فرزند امانتى نزد والدین است و چون نفس بیآلایشى دارد، براى هر تربیتى پذیرش لازم را دارد. مثلاً مادران، در موقعیتی، مطرح میکنند پدر باید برخی مسئولیتها را برعهده بگیرد، چون خسته هستند و از عهده ی همهی امور برنمیآیند. حق فرزندان، به معنای وظایفی است که پدر و مادر در برابر فرزند خویش بر عهده دارند. فرزند میتواند صحبت کردن، طرز صحبت، راستگویی، وفاداری، روابط اجتماعی، شیوه غذا خوردن، نشست و برخاست کردن و همه سجایای اخلاقی را از پدر بیاموزد. 1) درک کردن نوجوانان؛ نوجوانان خود مشکلات فراوانی دارند، پس نباید بر انبوه مشکلات آنان افزود.

مهمترین اصلی که در پرورش صحیح کودک باید مراعات شود، هماهنگی برنامههای تربیتی با قوانین طبیعت است، پدر و مادر باید پا به پای قوانین طبیعت اقدام و طفل را بر اساس آن تربیت نمایند، بهعنوان نمونه غذای مناسب با طبع کودک قبل از روییدن دندانها و پس از روییدن، متفاوت است، از اینرو لازم است مربّی در طرز تغذیه و مواد غذای کودک، از قانون خلقت پیروی کند و برنامه غذایی طفل را با موازین طبیعی و تکامل تدریجی وی منطبق نماید. اگر در کودک انحراف جنسی مشاهده کردید از خشونت بپرهیزید زیرا او انحراف خود را مخفی خواهد کرد و اگر انحرافی او را تهدید کند با شما در میان نخواهد گذاشت. از جمله اینکه، بشر در خلال زندگی هزاران ساله خود همواره شاهد فقر و تنگدستی و گرسنگی گروه زیادی از یک سو، و انباشتن ثروتهای بیحساب و سیری و رفاه و آسایش غیرمعقول اندکی از قشرهای خاصی از مردم، از سوی دیگر بوده است. یکی دیگر از صفات پسندیده که در وجود انسان ریشه فطری دارد، وفای به عهد است. پیشرفتهای علمی و صنعتی نیز نهتنها در اینباره کمکی ننموده، بلکه به مراتب بیش از پیش بدان دامن زده است، بهطوری که در عصر حاضر، شاهد بیشترین و خطرناکترین فاصله طبقاتی بین میلیونها انسان فقیر و نیازمند، و اقلیتی از دنیاپرستان زیادهخواه و اسرافگران هستیم.

دیدگاهتان را بنویسید